şu anda aylardır ebedi yerim olan yataktan kıçımı kaldırıp kaloriferin önüne yani yere konuşlanmış bulunduğum için bile şampanya patlatabilirim; çünkü dostum yer değiştirmek, büyük bir şeydir. günlerdir tadını aldığım tek şey olan kabak tatlısını gerçekten ama GERÇEKTEN yiyebiliyor olmam da ayrı mevzu tabi. sonuçta, boku yemişsen yemişsindir. daha ne kadar kendimi kör kuyularda ışıksız bırakacağımı düşünmek istemiyorum. yani hayat devam ediyor. bi şekilde ediyor.